Skip to content

Forest Soap

My WordPress Blog

Een dag van een grafmonumentenbouwer

Regelmatig plaats ik bijzondere en unieke grafmonumenten samen met nabestaanden. Maar soms kunnen of willen nabestaanden er niet bij zijn. Dan moet ik het monument alleen plaatsen. Hoe is het om alleen op een begraafplaats aan het werk te zijn? Een dag uit het leven van een grafmonumentenbouwer..

Aankomt op de begraafplaats

Terwijl ik over het verlaten kerkhof aan de Duitse grens loop met bemoste grafstenen en grafzerken schots en scheef gezakt overvalt me de stilte. Telkens weer is de stilte van een begraafplaats verrassend. Komend vanuit druk verkeer is de overgang iedere keer weer groot. De stilte daalt op je neer op het moment dat je de motor van de auto uitzet.

De stilte hier wordt nog versterkt doordat het zachtjes begint te regenen. Als je stil staat hoor je het tikken van de fijne regendruppeltjes als ze de bladeren raken. In de boom zit een merel die begint te fluiten.

Ik ben hier om een grafmonument te plaatsen voor een overleden dame die een mooie leeftijd had bereikt. Met de nabestaanden en de familie was de afgelopen maanden uitvoerig contact geweest over het grafontwerp en de uitvoering ervan tot grafmonument.

Het moest vooraf kunstzinnig worden – meer grafkunst dan een grafsteen. 

Ontwerp grafsteen

Op het ontwerp dat ik voor dit graf gemaakt had was ik trots. Echt een mooi en kunstzinnig gedenkteken: een boom van geroest staal met bladeren in de vorm van harten die met heldere kleuren waren bewerkt. In het midden van de bladeren haar naam. Op de verlaten en nu grauwe begraafplaats is het monument een kleurenexplosie te midden van de overwegend zwarte of donkergrijze grafstenen.

 

Grafmonument plaatsen

In de verte zijn werkmannen van de begraafplaats bezig met tuinwerkzaamheden: schoffelen en het harken van de grindpaden- meer lanen dan paden.

Toen ik eerder het loodzware monument uit de auto tilde miste ik die extra hand. Meestal komt die van de nabestaanden. In negen van de tien keer zijn zij er bij als ik het grafmonument voor hun dierbare plaats. Tenslotte is het hun dierbare en meestal zijn ze nauw betrokken geweest bij het tot ontwerp en de totstandkoming van het uiteindelijke monument.

Persoonlijk vind ik het ook prettiger als we het samen doen; in je eentje sta je vaak zo te tobben en moet je slimmigheidjes bedenken om je rug te sparen.

Maar deze nabestaanden waren te druk om te komen helpen. Ik de kracht van hun leven druk met carrière maken en kinderen opvoeden. Chronisch tijd te kort, zoals bijna iedereen. Afgesproken was dat ik ze de foto’s zou sturen zodra het monument klaar was.

Terwijl ik het monument op de funderingsplaat trek en uitmeet wat het precieze midden is begint het harder te regenen. Nu snel de waterbestendige kit onder het RVS grafmonument spuiten en het RVS kader rondom op het graf plaatsen. Dat ziet er direct anders uit, net zoals eyeliner ogen beter doet uitkomen. Een dunne RVS grafrand maakt het verschil.

Grafbedekking

Ik ga even rechtop staan om mijn rug te strekken, oeps dat belooft niet veel goeds,  vanavond zal ik mijn rug wel weer voelen. Nu nog de overgebleven ruimte rondom het boompje opvullen met steentjes: een mooi fijn groenig steentje met de toepasselijke naam Olivijn. De steentjes van de grafbedekking voelen vochtig en zacht aan. Ik steek mijn handen in de zak met steentjes en geniet van de aanraking  – alsof ik weer even kind ben en op het strand met het zand aan het spelen ben.

De werkmannen van het kerkhof zijn waarschijnlijk gaan schuilen voor de regen, want de begraafplaats lijkt nu letterlijk “uitgestorven”.

In de nu stromende regen hark ik met mijn vingers mooie patronen in het vlak met steentjes. Wat is dat leuk om te doen. Nog even de overtollige steentjes opruimen en klaar ben ik. Snel nog wat foto’s maken voor de nabestaanden die ik direct vanaf de begraafplaats app.

Op huis aan

Mijn kleddernatte jas uit en snel de droge auto in.  Kachel aan en langzaam rijd ik op de inmiddels schemerige begraafplaats richting dienstuitgang. Bij de uitgang zie ik de werkmannen vanuit hun warme kantine vrolijk naar me zwaaien. Met deze regen wachten die binnen af totdat ze op huis aan mogen. Mij wacht nog een lange rit huiswaarts met de gebruikelijke files en vertragingen. Maar de stilte van de begraafplaats neem ik nog eventjes met mee. 

 

Jeroen Stok 

Memorabel Afscheidsmonumenten 

Moezelstraat 72 

8226 LB Lelystad 

info@memorabel.nl  06-49 351 338

 

 

 

Memorabel Afscheidsmonumenten

Memorabel Afscheidsmonumenten werkt anders dan de meeste grafmonumentenleveranciers Nabestaanden nodigen we uit om mee te helpen als we persoonlijke gedenktekens ontwerpen. We gebruiken eigentijdse materialen als Inox, glas en cortenstaal. Alle grafkunstobjecten zijn persoonlijk en uniek. Alle gedenktekens worden gemaakt door Nederlandse vakmensen. En nabestaanden zijn welkom om tijdens het maakproces te komen kijken.

 

#grafsteen, #graf, #grafzerk, #begraafplaats, #kerkhof, #uitvaart, #grafmonument, #grafkunst

 

https://www.memorabel.nl/alle-afscheidsmonumenten/
Avatar
Sidebar